Sait Faik Abasıyanık, İstanbul Erkek Lisesi'nden mezun bir başka önemli isimdir. 23 Kasım 1906'da Adapazarı'nda doğan ve 11 Mayıs 1954'te İstanbul'da vefat eden Abasıyanık, Türkiye'nin en eşsiz hikâye ve roman yazarlarından biridir. Hikâyeleri ve romanları, insan hayatının belki de en basit olanına odaklanırken aynı zamanda dokunaklı ve duygusal bir hava taşır.
İstanbul Erkek Lisesi'nde eğitim gördükten sonra İsviçre'de İş İdaresi okumak üzere ayrılan Abasıyanık, eğitimine farklı bir yönde devam etmeye karar vererek, İstanbul'a geri döndü ve İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'ne girdi. Ancak 1930 yılında babası vefat edince, maddi sorunlar nedeniyle eğitimini tamamlayamadı.
Abasıyanık, edebiyata yönelerek Türk edebiyatında önemli bir yer edindi. Hikâyelerinde genellikle yalnızlığı, içeriyi, çocuk yoksulluğunu ve insanların günlük yaşamlarını konu alıyordu. İstanbul ve Burgazada'da geçen yaşamından çok etkilenmiş olan Abasıyanık, eserlerindeki mekânları ve karakterleri bu yaşamından seçmiştir.
Toplamda 1936'dan itibaren 12 hikaye kitabı, 2 romanı ve bir de gezi notu yayınladı. Ünlü eserleri arasında "Semaver", "Sarnıç", "Lüzumsuz Adam" ve "Alemdağ'da Var Bir Yılan" bulunmaktadır. Eserleri, Türk edebiyatında hikâye türünde yeni bir dönemi başlatmış ve modern Türk hikâyesinin gelişimine büyük katkı sağlamıştır.
1953 yılında hastalığı sonucu hayatını kaybettiğinde, İstanbul'u ve özellikle Burgazada'yı hikâyeleri ve romanlarıyla ölümsüz hale getiren Abasıyanık, Türk edebiyat tarihinde kıymetli bir isim olarak hafızalarda kalmıştır. Sait Faik Abasıyanık'ın hikâyeleri, şiirsel dili ve yoğun yaşam betimlemeleriyle stilleri ile sıklıkla okur üzerinde güçlü bir etki bırakır.
